Yalnız sen ve ben

                       
        Düşünüyorum, susuyorum, sadece kalbimin pır pır atışını duyabiliyorum.        
        Kokuyorum, leş gibi sigara kokusundan daha beter sen kokuyorum.
        Okuyorum, kahroluyorum her yerde senden bana kalan izler var.
        Bakıyorum, imreniyorum eski fotoğraflardaki o güzel kadına.
        Kıskanıyorum, deli gibi kıskanıyorum seni ondan, bundan, her şeyden
        Uyuyamıyorum, gözümü her kapattığımda yeşil gözlerin geliyor aklıma
        Anlayamıyorum, neden böyle habersiz çekip gittin, daralıyorum.
        Ölüyorum, günler seni benden aldığından beri her saniye ölüyorum.
        Görüyorum, el ele sahilde yürüyen o çiftleri görüyorum, hüzünleniyorum.
        Koşuyorum, önüme çıkan her şeyi yerle bir edip geçiyorum.
        Bitiyorum, kum saatinden düşen her kum tanesinde, her bir takvim yaprağında
        Her yıl, ay, hafta, gün, saat, dakika... aldığım her nefeste bitiyorum.
        Savaşıyorum, her sabah aynada gördüğüm yüzle savaşıyorum.
        Seviyorum, öyle seviyorum ki toprağın yağmuru sevdigi gibi seviyorum.
        Özlüyorum, ıssız çöllerin bulutları özlediği gibi özlüyorum.
        Ama hala seni yaşıyorum...